Wanneer ik aan deze editorial begin, ben ik net uit de nachttrein van Oostenrijk terug naar Nederland gestapt. Sterker nog: ik heb mijn skibroek en merinoswollen onderbroek nog aan. Ik was het even helemaal zat na een jaar keihard werken, met als kers op de taart die drukke feestdagen. Mijn batterij liep wel zo’n beetje tegen z’n einde, terwijl ik van nature toch wel een soort Duracell-konijntje ben.

Er is niets wat mijn batterij zo snel weer oplaadt als hoog in de bergen dansen over de sneeuw. Die wind in je gezicht, de vergezichten, je lijf dat keihard protesteert van al die inspanning maar het stiekem toch wel lekker vindt. En dan die rozigheid, dat moe maar voldane, lome gevoel dat over je valt als de avond nog jong is en de schnitzel en schnaps net achter de kiezen zijn. Vroeg onder het dons en ’s ochtends, hop, onder een hete douche die je spieren losweekt en gaan.

Pistes en bergen zijn mijn happy place. Ik hoef gedurende het jaar maar terug te denken aan een mooie afdaling en ik heb alweer een glimlach op m’n koppie. Maar ook zonder ski’s zijn de bergen magisch, toch?

Kan jouw batterij ook wel een boost gebruiken? In deze editie vind je de winterverhalen van ons team. Verhalen uit de Alpen: uit Oostenrijk en Zwitserland. En verhalen uit de Pyreneeën, zowel de Franse als de Catalaanse.

Ikzelf ging met m’n beste maatjes de Catalaanse Pyreneeën testen. Nou, dat is wel een aanrader! Net wat prijsvriendelijker dan de andere landen en makkelijk te bereiken. En natuurlijk met vrienden. Want wat is er nog mooier dan van een berg afglijden? Met de mensen om wie je geeft van een berg afglijden natuurlijk!

Ik wens jullie veel kijk- en leesplezier toe en hoop dat we je in beweging zetten. Zo, en nu ga ik me maar eens omkleden.

Happy trails, amigos en amigas.