“De rots waar ik op sta is oud. Twee miljard jaar om precies te zijn.” Per-Arne Olsson zet graag dingen in perspectief om onze luisteraars te boeien. We zijn in Blekinge, letterlijk vertaald als kalm water, de op een na kleinste provincie van Zweden.
We lopen een deel van de Blekingeleden, een lange-afstandspad (240 km) dat grenst aan de Skåneleden (1000 km). We passeren een groep roomwitte koeien, die zich koelen in de Oostzee. De kajaks wachten aan het eind van ons pad. De zee is erg kalm, dus we hebben vandaag geen spuitrokje nodig. Na even de voetpedalen te hebben getest, mijn telefoon in de dry-bag te hebben gestopt en me trillend en stotend in het water te hebben geduwd, voel ik water onder me, en begint mijn wereld te wiebelen.
Niet veel later, peddel ik helemaal alleen over een zee die ooit bevroren was. Wat moet ik doen? Ga ik verder de wijde wereld in, of peddel ik naar Tjärö, het eiland dat beroemd is om zijn heerlijke lunches? Ik kan de rode en witte huizen op het eiland al zien. Vlak voor me is een veel kleiner eiland. Meer een rots met vogels die in silhouetten zijn veranderd: aalscholvers die hun verenkleed uitdrogen.
Eriksberg in Blekinge herbergt meer dan 200 vogelsoorten, verneem ik later van Per-Arne Olsson (54). Hij blijkt een man van cijfers te zijn. “We hebben bijna 1200 soorten vlinders, 16 soorten vleermuizen, en 117 soorten vedermuggen”.
– “Muggen!?!” Ik onderbreek.
“Ze bijten niet,” stelt Olsson me gerust. Hij wijst in de lucht. “Met een beetje geluk, zien we vandaag ook een visarend.” Hij laat zijn vinger zakken. Voor ons ligt een meer waarin zes soorten waterlelies drijven: geel, wit, roze.
We zijn zojuist het Eriksberg Natuurreservaat binnengereden, een 925 hectare groot privé wildpark waar Olsson al 18 jaar directeur is. Hij kent elk dier bij naam, inclusief hun bijnaam, vermoed ik. Vlak voor ons steekt een bizon de weg over. Gelukkig zat ik veilig in de auto. Een kolossaal beest van 500 kilo. Geen paniek. Olsson weet wie ze is: “een oud vrouwtje.”
Onze Amerikaanse videograaf Josiah is verbijsterd: “buffels, ben je gek?” Hij vloog helemaal naar de Oude Wereld, en daar blijken bizons te leven, zijn lievelingsdier als kind. Bescheiden vraagt hij: “Is het waar dat ze veel kleiner zijn dan thuis?”
Olsson knikt: “de Europese bizon, ook wel laagland wisent genoemd, is de kleinere neef van de Amerikaanse Grote Bizon gordelbewoner. Er zijn hier 55 Europese bizons. Je vindt er 5.000 in het wild, verspreid over Europa. Als je daar de bizons in privé-parken bij optelt, inclusief die in Eriksberg, kom je op een totaal van 7.000 Europese bizons. Dat klinkt als veel, maar om dit in perspectief te plaatsen: er zijn meer zwarte neushoorns in de wereld dan er Europese bizons zijn.
Hoe zit het met elanden, wil ik weten? Krijgen we ze ook te zien? “Er zijn hier alleen dieren die altijd in dit gebied hebben geleefd: edelherten, damherten, wilde zwijnen, moeflons,” zegt Olsson. En Europese bizons zo lijkt het. De Zweedse Big Five, zou je kunnen zeggen, hoewel de eland ontbreekt. Het lijkt erop dat de vegetatie hier ongeschikt is voor dit Zweedse icoon.
Een legende
Bengt Berg was een van de oprichters van het park. Over iconen gesproken, Bengt Magnus Kristoffer Berg (1885-1967) was niet alleen ornitholoog, maar ook een van ‘s werelds eerste natuurfotografen. Hij begon zijn fotografische carrière in 1910. Hij was getalenteerd en had ook lef. Hij fotografeerde baardgieren in de Himalaya vanuit een heteluchtballon. Zijn werk stond hoog aangeschreven, zoals het volgende verhaal bewijst. Terug naar het jaar 1925. Terwijl Charlie Chaplins The Gold Rush en de legendarische film Pantserkruiser Potjomkin in Berlijn in première gaan, staan de mensen in de rij voor een heel andere film. Vier maanden achter elkaar stroomden de mensen naar het Victoria Theater, een van de grootste filmtheaters van die tijd, met plaats voor 2600 mensen.
Het theater is twee keer per dag helemaal uitverkocht. De spreker is de Zweedse natuurfilmer Bengt Berg. En terwijl het publiek kijkt naar dieren die ze nog nooit hebben gezien, zoals de schoenbekooievaar uit Zuid-Soedan, vertelt een zachte stem zijn verhalen. Een man die overal is geweest: Afrika, India, Bhutan. Een wereldreiziger, natuurfilmpionier en bovenal een dierenliefhebber. De man die het Eriksberg Natuurreservaat stichtte in 1938. Dankzij hem zijn er nog zeearenden in Zweden. En grauwe ganzen, de gouden adelaar en de knobbelzwaan. Een echte natuurbeschermingslegende.
Vind je het tof wat we doen? Help ons de inspirerendste reisverhalen ter wereld te blijven delen. Bij WideOyster geloven we in avontuur, in eerlijke verhalen, en in het vangen van de wereld zoals die écht is: rauw, puur en adembenemend mooi.
We reizen naar de uithoeken van de wereld om je te trakteren op betoverende fotografie, diepgravende reisjournalistiek en meeslepende verhalen die informeren én inspireren. Maar voor niets gaat de zon op. Het kost tijd, hartstocht en middelen om WideOyster draaiende te houden – zonder paywalls, zonder clickbait. Gewoon eerlijke, hoogwaardige reiscontent.
Waardeer je wat we doen, steun ons dan met een eenmalige bijdrage.
Klik hieronder om ons te steunen en deel uit te maken van het avontuur.
©WideOyster, 2026. Al onze avonturen zijn auteursrechtelijk beschermd. Ontdek en geniet, maar onthoud: alle rechten voorbehouden.
WideOyster Media BV
Jacobsgasthuissteeg 11
Utrecht
The Netherlands
Net zoals elke reis snacks nodig heeft, heeft onze website cookies nodig om te functioneren. Accepteer onze cookies en laat het avontuur beginnen! Lees ons Privacybeleid.