Het verhaal wil dat meneer pastoor de dorpsbewoners aanmoedigde door ze bij de bouw af en toe een borrel in te schenken. Waar of niet, de grot van de heilige Antonius van Padua is tussen 1900 en 1903 door de parochianen uit Crupet zelf gebouwd. Het best wandel je er vanaf het pleintje naar binnen. Dan word je direct verwelkomd door heiligen en bordjes van gelovigen die Antonius bedanken voor zijn hulp bij allerlei zaken. Van schipbreuk tot de pest en de liefde. Een echte allrounder onder de heiligen dus. De toegift krijg je als je de smalle trap naar boven neemt en je plots op het kerkhof staat. Met rechts het levensgrote beeld van Antonius die de duivel verdrijft – vandaar ook de bijnaam ‘Duivelsgrot’. Crupet is een goede uitvalsbasis voor tochten door de omgeving langs onder meer voormalige watermolens, een middeleeuws huis dat omringd wordt door een slotgracht en het landgoed Ronchinne.
Je moet Gros-Fays even de tijd geven om op je in te laten werken. Als je er net bent, is de kans groot dat je de huizen somber vindt, rechttoe rechtaan misschien. Maar er zijn weinig plekken in de Ardennen waar de architectuur nog zo puur bewaard is gebleven als hier. De leisteen komt van vlakbij, de huizen zijn gebouwd om de elementen te trotseren, de schoonheid zit ‘m in de eenvoud. Geen versiersel te veel. Alleen met bloemen en planten wordt de wereld opgeleukt. Met een beetje geduld herken je de voormalige brouwerij, het washuis, een drinkplaats en de hoge schuren voor het drogen van tabak. Een enkeling is nog in gebruik. Voor je Gros-Fays verlaat en afdaalt in de vallei van de Semois moet je vooral nog even binnenlopen bij Café Lallemand, een dorpskroeg die vanaf de 19de eeuw uitgroeide tot wat het nog altijd – of weer – is: een gezellige huiskamer waar dorpelingen en bezoekers elkaar ontmoeten.
Naar Wéris kom je op de eerste plaats voor de dolmens (langgerekte graven van verschillende stenen) en menhirs (rechtopstaande stenen). Op geen enkele plaats in België vind je er zo veel. En op een relatief kleine afstand van elkaar. De best bewaard gebleven dolmen ligt een paar honderd meter buiten het dorp tussen de bomen en weilanden. Deze doet denken aan een hunebed met staande stenen en een dak. Maar loop na de wandeltocht langs deze prehistorische monumenten ook het dorp zelf in, want Wéris heeft een eigen gezicht. De huizen lijken er wat minder streng dan in veel andere dorpen, mede door het gebruik van warmer gekleurd zandsteen en door de vakwerkconstructies. Daarnaast is er een informatiecentrum over de dolmens en menhirs.
Als je Ragnies binnenrijdt, voel je meteen dat dit dorp anders is. Geen smalle straatjes rondom de kerk, maar relatief brede wegen waaraan de ene na de andere versterkte hoeve staat. De muren zijn dik, de stenen robuust en als je naar binnen wil zal een van de grote poorten voor je open moeten zwaaien. De boerderijen hoorden ooit bij een machtige abdij, nu zijn ze voor andere zaken in gebruik. Zo is in een van de hoeves de distilleerderij van Biercée gevestigd. Deze werd in 1946 begonnen door zes vrienden en is uitgegroeid tot een instituut in de streek en ver daarbuiten. Er is een klein museum en uiteraard kan er geproefd worden van onder meer de beroemde Eau de Villée, een uitzonderlijke citroenlikeur. Geserveerd in een bevroren glaasje. Leuk detail: stokrozen zorgen in Ragnies voor een glimlach op het toch wat strenge dorpsgezicht.
De heerlijke vallei van de Molignée trekt alle aandacht met zijn bochten, steile wanden, bruggetjes, de Abdij van Maredsous en de ruïne van het Château Fort de Montaigle. Maar stop vooral ook in het kleine Sosoye. Neem er de tijd om het verstilde landschap en het dorp op je in te laten werken. Het dorpshart met zijn kalkstenen huizen, kerk, pastorie en schuren ligt als een vogelnestje tussen de heuvels. Voor het beste uitzicht beklim je de Ranzinelle, de huisberg met steile wanden. Vanaf de top ligt Sosoye aan je voeten. En je hebt zicht op de spoorbrug. Treinen rijden er niet meer, wel fietsers en bezoekers op zogenaamde railbikes. Vanaf het kerkpleintje vertrekt een negen kilometer lange wandeling naar onder meer de abdij van Maredsous. Lunchen met brood en bier van de monniken.
Meer dan dertig ‘mooiste dorpen’ zijn bij elkaar gebracht op één website. Zoeken is eenvoudig. Per streek of op een overzichtskaart. In de meeste gevallen vind je er behalve achtergrondinformatie ook twee wandelroutes: eentje door het dorp en eentje door de omgeving. Een mooie dag gegarandeerd.
Vind je het tof wat we doen? Help ons de inspirerendste reisverhalen ter wereld te blijven delen. Bij WideOyster geloven we in avontuur, in eerlijke verhalen, en in het vangen van de wereld zoals die écht is: rauw, puur en adembenemend mooi.
We reizen naar de uithoeken van de wereld om je te trakteren op betoverende fotografie, diepgravende reisjournalistiek en meeslepende verhalen die informeren én inspireren. Maar voor niets gaat de zon op. Het kost tijd, hartstocht en middelen om WideOyster draaiende te houden – zonder paywalls, zonder clickbait. Gewoon eerlijke, hoogwaardige reiscontent.
Waardeer je wat we doen, steun ons dan met een eenmalige bijdrage.
Klik hieronder om ons te steunen en deel uit te maken van het avontuur.
©WideOyster, 2026. Al onze avonturen zijn auteursrechtelijk beschermd. Ontdek en geniet, maar onthoud: alle rechten voorbehouden.
WideOyster Media BV
Jacobsgasthuissteeg 11
Utrecht
The Netherlands
Net zoals elke reis snacks nodig heeft, heeft onze website cookies nodig om te functioneren. Accepteer onze cookies en laat het avontuur beginnen! Lees ons Privacybeleid.