Sneeuwschoenwandelen in Val d’Arán

Herinneringen aan Colomers

Tussen het absolute wit van de winterse bergen en de stilte van de zijdalen ligt een plek in de Val d'Aran die niet door kaarten of verbeelding te vangen is: Colomers, een berghut zwevend boven het ijs en in herinnering. We trekken de sneeuwschoenen aan voor een korte tocht.

TEKST: Javier González

FOTOGRAFIE: Frits Meyst

Magazine › Catalaanse Pyreneeënspecial

“Val d'Aran is de vallei der valleien,” zegt Alex Barceló met een dunne glimlach op zijn lippen. Hij kwam op zijn zeventiende aan vanuit Barcelona. Wat een hoofdstuk had moeten zijn, werd zijn levensverhaal. Nu begeleidt hij activiteiten in het midden- en hooggebergte. Terwijl we vertrekken, merkt hij op: “Het is vreemd hoe je in slechts een paar minuten van lawaai naar stilte kunt gaan.” Hij heeft gelijk: één bocht vanaf de hoofdweg en de wereld krimpt ineen. De vallei splitst zich in rustige stromen: tempo, schaal en verwachting vervagen. Op de drempel van Nationaal Park Aigüestortes i Sant Maurici begint onze winterse trektocht.

Het pad slingert langs afgelegen stenen hutten en open plekken in het bos tot het uitkomt op een brede helling met diepe sneeuwgeulen. Skiërs noemen het de Magische Berg

Jeugd

De auto stopt. Vanaf hier wordt de weg een wit lint dat door bossen en ondergesneeuwde weiden kronkelt. We binden onze sneeuwschoenen onder terwijl de februarizon fel schijnt. Naast Alex loopt Lara Baqués, zijn partner. Ze kent de plek waar we naartoe gaan heel goed: haar vader was de eerste beheerder van Colomers en ze bracht er haar jeugd door.

We gaan op pad. De sneeuw knispert onder onze voeten. “Dit is het beste seizoen in dertien jaar,” merkt Alex op. Wegwijzers liggen begraven onder meters wit. Elke contour is afgerond, compact en bijna sculpturaal. Het pad slingert langs afgelegen stenen hutten en open plekken in het bos tot het uitkomt op een brede helling met diepe sneeuwgeulen. Skiërs noemen het de Magische Berg.

Herinnering in beweging

Het tafereel zou een ansichtkaart uit de Alpen kunnen zijn. Toch is deze plek voor Lara een herinnering in beweging. Haar vader was de eerste beheerder van de moderne berghut Colomers in de jaren tachtig. Haar ouders kwamen er aan toen ze achttien waren, in een tijd dat dergelijke rollen in de Pyreneeën nauwelijks bestonden. Net als andere jongeren van hun generatie namen ze hun intrek in verlaten hutten, maakten ze paden vrij en maakten ze van berghutten een thuis. Ze waren van plan slechts een seizoen te blijven. Ze zijn nooit meer weggegaan.

Lara groeide op tussen deze bergen. “Mijn herinneringen zijn als flitsen,” zegt ze. “Alleen buiten de hut spelen, klimmen met mijn vader, mensen zien aankomen en me afvragen waarom ik daar was.” Terwijl andere kinderen pleinen en festivals hadden, had zij paden en stilte. Jarenlang besefte ze niet hoe bijzonder die jeugd was. “Ik begreep het pas toen ik wegging. Toen zag ik dat mijn leven niet was zoals dat van anderen.” Haar vader bestudeerde de vallei en gaf namen aan plekken die er nog geen hadden. Er is een bergtop die haar naam draagt, en ook een kamer in de berghut.

“Mijn herinneringen zijn als flitsen. Alleen buiten de hut spelen, klimmen met mijn vader, mensen zien aankomen en me afvragen waarom ik daar was”

Glaciaal keteldal

Maar ook de berg verandert. Berghutten in het park zijn openbaar; concessies wisselen. Toen haar vader met pensioen ging, werd het beheer openbaar aanbesteed. De familie stelde zich kandidaat, maar verloor. “Er is een klein beetje rouw,” geeft Lara toe. “Ik kom er nog steeds en zie mijn kamer, mijn spullen... maar het is niet langer mijn thuis.” Ze zegt het zonder bitterheid, als iemand die weet dat in de bergen alles kan veranderen. “Zo is het leven.”

Toch verandert er iets bij Colomers nooit. Haar vader zei altijd: dit is het glaciale keteldal met de meeste meren in de Pyreneeën. “Andere hutten liggen meer ingesloten,” legt Lara uit. “Hier is ruimte. Het keteldal opent zich. Je hebt de meren, de horizon. Bij Colomers kun je ademen.”

Het licht wordt zachter bij zonsondergang. De berghut gloeit zwakjes. We maken een paar biertjes open en kijken in stilte naar de vallei. Voor Alex, die hier als tiener aankwam, is deze vallei zijn thuis. Voor Lara is het de levende herinnering aan wat ooit was.

STEUN ONZE VERHALEN

Vind je het tof wat we doen? Help ons de inspirerendste reisverhalen ter wereld te blijven delen. Bij WideOyster geloven we in avontuur, in eerlijke verhalen, en in het vangen van de wereld zoals die écht is: rauw, puur en adembenemend mooi.

We reizen naar de uithoeken van de wereld om je te trakteren op betoverende fotografie, diepgravende reisjournalistiek en meeslepende verhalen die informeren én inspireren. Maar voor niets gaat de zon op. Het kost tijd, hartstocht en middelen om WideOyster draaiende te houden – zonder paywalls, zonder clickbait. Gewoon eerlijke, hoogwaardige reiscontent.

Waardeer je wat we doen, steun ons dan met een eenmalige bijdrage.
Klik hieronder om ons te steunen en deel uit te maken van het avontuur.

Over de auteur

Javier González is een bergsportliefhebber. Als freelancer reisde hij de eerste tien jaar van zijn carrière met zijn snowboard van skigebied naar skigebied door de Pyreneeën, Alpen, Andes, Japan en daarbuiten. Twaalf jaar lang was hij hoofdredacteur bij Oxígeno, het best verkochte gedrukte buitensporttijdschrift in Spanje. Javi houdt toezicht op de Spaanse editie van WideOyster voor Spanje en Latijns-Amerika.

Over de fotograaf

Al 25 jaar reist fotograaf Frits Meyst de wereld rond, op zoek naar onbekende culturen, afgelegen plekken en grootse avonturen.‘Ik hoop mijn lezers te inspireren om te reizen, om uit hun comfortzone te stappen en zich onder te dompelen in onbekende culturen,’ vertelt Frits. Zijn verhalen en foto’s verschijnen onder andere in National Geographic Traveler, Time Magazine, The New York Times, The Guardian, ANWB Reizen Magazine, Kampioen, Op Pad en WideOyster Magazine.

Wandelen over de Porta del Cel, Catalonië

Wilde schoonheid van 'De Hemelpoort'

Ecotoerisme in Catalonië

Het verhaal van Mireia Font en Casa Leonardo

Gastronomie in de Catalaanse Pyreneeën

Van boer tot bord tussen vulkanen en wijngaarden

Beleef de Pyreneeën van Catalonië

Muziek, beren en sterren in Natuurpark Alt Pirineu

Catalonia Grand Tour door de Pyreneeën

Waar bergen de weg vormen

Een Catalaanse skisafari

Hoogten van de ziel

De gezichten van Val d’Aran

Parel van de Catalaanse Pyreneeën

Net zoals elke reis snacks nodig heeft, heeft onze website cookies nodig om te functioneren. Accepteer onze cookies en laat het avontuur beginnen! Lees ons Privacybeleid.